Onze vorderingen op de GR 5 / E 2 westelijke variant
Na een week afwezigheid pikken we de draad van de GR5A terug op in Wallekouter, een onooglijk gehuchtje ergens tussen Ronse en Geraardsbergen, dus midden onze Vlaamse Ardennen.
Het wordt maar een kort traject, wat alles te maken heeft met het weerbericht dat voor zaterdag 22/3 niet veel goeds voorspelt. Komt daar ook nog bij dat we door de overvloedige neerslag van de voorbije dagen rekening houden met nogal drassige paden zodat het vermoedelijk ploeteren zal worden op sommige plaatsen. We beslissen deze keer een paar reserveschoenen en een plastic regenbroek mee te nemen, wat we normaal nooit doen. Achteraf hebben we ons dat niet beklaagd.
We vertrekken om 10.38 u. uit Antwerpen-Centraal naar Brussel-Zuid. Daar stappen we over op de trein naar Poperinge, zodat we om 12.13 u. in Zottegem aankomen. Samen met de terugreis vanuit Geraardsbergen kost deze trip als weekendticket nog altijd 22 €. We opteren dus voor gebruik van onze Go-Pass wat de prijs op 14,2 € brengt.
In Zottegem moeten we nog buslijn 21 nemen richting Ronse, zodat we om 12.45 u. in Opbrakel eindelijk op stap kunnen.
Vanaf de mooie St-Martinuskerk is het nog ongeveer 2 km. stappen naar ons aansluitingspunt met de GR5A in Wallekouter. We volgen daarvoor een stukje van de GR122 en passeren daarbij de goed onderhouden en nog altijd in werking zijnde Verrebeekmolen. Bij het gehucht Wallekouter zijn we op een paar honderd meter van de GR5A.

We stappen een goed drassig pad op waardoor schoenen en broek meteen een ander uitzicht krijgen. Dan volgt een stevige klim wat verder door een bos. We lopen nu op redelijke hoogte en krijgen mooie verzichten over deze glooiende streek. De weergoden houden het voorlopig droog, met af en toe wat zon en indrukwekkende wolkenformaties waarin donkere vlekken weinig goeds voorspellen. Ter hoogte van Priem krijgen we een eerste douche. We bevinden ons net bij een verlaten boerderijtje dat we ijlings kunnen binnenvluchten. Hier kunnen we rustig de regenbroek aantrekken om dan vast te stellen dat de regenbui even plotseling weer verdwenen is. Toch tonen hardstromende beekjes en vloeiende modderpaden dat niet te ver van ons heel wat water moet neervallen.




We komen aan in Zarlardinge waar vlakbij de kerk taverne ‘t Schuurke open is. We zijn er moederziel alleen. De waard foetert op al die weerberichten die de mensen binnen houden terwijl er tot nu toe nog geen druppel water gevallen is. Zijn woorden zijn nog niet koud of de hemelsluizen openen zich. De witte wolkenlucht is op 15 minuten volledig grijs geworden en het ziet er niet naar uit dat het vlug zal ophouden met regenen. Er lijkt zelfs hagel tussen te zitten.
Kap op, regenhoes over de rugzak, regenbroek aan … we lijken bijna Michelinmannetjes, maar voelen ons prima beschermd om de nattigheid in te stappen. We hebben nog 7,5 km voor de boeg tot het centrum van Geraardsbergen.

Nadeel van regenweer is dat alles er plots erg somber uitziet, en dat je meer bezig bent met je ogen toeknijpen en gezicht wegdraaien van de striemende regenwind. De onverharde paden die anders een plezier zijn om over te lopen zijn nu modderpoelen die al je aandacht vereisen om toch maar de voeten droog te kunnen houden. Voor je het weet zit je meer dan enkeldiep in de zuigende smurrie. Op die manier passeren we de wijk Planken. Voor het eerst kruisen 2 wandelaars ons pad. Met een even verbeten trek om de mondhoeken groeten we elkaar en stappen haastig voort. Lachend bedenken we plots dat de ondertoon niet te miskennen was: ‘het zijn idioten en fanatiekers die dit doen …’.
Nog steeds in de regen komen we bij de Denderbrug in Overboelare. Van hier is het nog slechts 2 km. tot het centrum van Geraardsbergen. We volgen het jaagpad langs de stroom die vervaarlijk snel en hoog lijkt. Alsof de wolken merken dat we nu helemaal onbeschut lopen verhevigt de neerslag nog wat. Maar nu stadhuis en kerk van Geraardsbergen in zicht komen kan het ons nog weinig deren.
Een goeie 20 minuten later ploffen we neer in café De Cerkel op de markt. De waardin vindt het niet erg dat we even een verkleedpartij houden. Stapschoenen en regenbroeken uit. We vinden een hoekje waar we alles wat kunnen ophangen om uit te druipen. Een lekkere trappist doet de regen vlug vergeten.
Ook buiten lijkt de regen het nutteloze van haar pesterijen ingezien te hebben. Het houdt zowaar op met regenen.

We stappen nog even de markt op en lopen het museum van Manneken Pis binnen. Na enig zoeken tussen alle uitrustingen die het manneke hier in de loop van de jaren aangemeten kreeg, vinden we de ‘GR Wandelaar’. Gelukkig staat hij hier mooi binnen, want zijn outfit is duidelijk niet op regenweer berekend.
Het is ondertussen al goed 6 uur voorbij zodat we terplaatse in Geraardsbergen nog ergens een pittige chili con carne nuttigen. Daarna gaat het richting station waar we om 8.58 u. een trein naar Gent St-Pieters nemen. Om 10.45 u. staan we terug in Antwerpen.
Tof dat Manneke Pis ook een GR-pakje heeft. Ik ben vorige zomer ook in Geraardsbergen geweest maar jammer genoeg hebben we het museum niet bezocht.