Brugge - Wenduine (33,2 km)
10 mei, 2008 door lumaj
Misschien niet het beste weer om onze grenzen te verleggen, maar we hebben het gehaald. 33,2 km. stappen van Brugge naar Wenduine over de GR 5A onder een eerst heerlijke en later verzengende zon … we hadden het eerlijk gezegd een beetje onderschat, maar achteraf lijkt het altijd erger dan het in werkelijkheid was.
Met deze tocht sloten we meteen ook de GR 5A Noord af. Ruim 240 km, in 12 etappes. We beklagen het ons niet. Deze GR route liet ons kennis maken met heel wat unieke stukjes Vlaanderen (en zelfs Nederland). Het bewijst ons dat we niet het vliegtuig op moeten om onbekende werelden te gaan ontdekken.

Om 9.40 u. zette de trein ons af in Brugge station en konden we meteen bij de westelijke uitgang de GR 5A opstappen. De route leidt ons door Sint-Michiels de stad uit. Dat gebeurt langs rustige voet- en fietspaden, door de uitgebreide schoolcomplexen die deze kant van Brugge sinds jaar en dag beheersen.
Ter hoogte van de drukke N31 zijn grote herinrichtingswerken bezig en is het even zoeken om aan de overkant te raken, maar dan staan we al meteen bij de ingang van het Tillegembos en bij taverne De Trutselaar (beschaafd westvlaams voor treuzelaar). Het terras is al open op dit uur en we profiteren daarvan om van een koffietje te genieten. In de gesprekken rond ons duikt voortdurend de naam Sterchele op. Brugge is heel even niet dat wereldberoemde openluchtmuseum, maar een hartstochtelijk meelevend voetbalbastion.
We lopen nu achtereenvolgens verschillende kasteeldomeinen door. Het is hier heerlijk wandelen in de bosrijke parken waar schaduw en zon mekaar afwisselen en beconcurreren. Tillegem, Tudor, Beisbroek.
In het Beisbroek domein wandelen we door de planetenlaan waar kunstenaar Jef Claerhout elke planeet met originele beelden en attributen voorstelt.

Wat later zijn we aanbeland in Varsenare. Vroeger was dit nog een landelijk dorp buiten Brugge, nu is het uitgegroeid tot een residentiële woonzone en schiet er maar weinig meer over van de bosrijke omgeving.
Na Varsenare hebben we zowat 1/3de van onze tocht achter de rug. Omdat we tot nu toe vooral tussen de bomen konden lopen beseften we niet dat de temperatuur ondertussen al tot boven de 25° opgelopen was. Maar vanaf de Kwetshagestraat die door de open velden naar het enkele kilometers verder gelegen kanaal Oostende - Gent voert, werd dat meteen aan den lijve voelbaar. Bovendien was er weinig of geen wind om wat afkoeling te brengen.
Bij het oversteken van de spoorlijn Brussel - Oostende ontdekken we de 2 spookbruggen die hier al jaren wachten op een nooit aangelegde autoweg. Ze leveren absurde beelden op. Het bord ‘Verboden toegang - Staatseigendom’ doet me de vraag stellen of dit bouwwerk ook op het lijstje met te verkopen overheidsgebouwen staat om de begroting wat op te smukken?
Met een mooi uitzicht op deze absurde kunstwerken vinden we tussen het groen langs het kanaal een schaduwrijk plekje om onze picknick aan te spreken.
Bij de Nieuwwegebrug steken we het kanaal over. We hoopten hier halt te houden bij de taverne, maar vrijdag is hun sluitingsdag, dus stappen we maar verder.
De route verlaat nu het kanaal en trekt door het Moere gebied richting Meetkerke. Dit laaggelegen en zeer waterrijk poldergebied is nog een lust voor het oog, met hier en daar typische kleine boerderijtjes die nog niet allemaal tot plattelandsvilla’s verbouwd zijn. In de Middeleeuwen werd hier turf afgegraven wat het opvallend ongelijke reliëf in de streek verklaart. Zelfs al gaat het maar om 1 à 2 meter, in deze platte streek valt dat meteen op.
Na dit mooie wandelstuk komen we aan in Meetkerke. We stappen even dit nog erg geconcentreerd bebouwd dorpje in en vinden bij herberg Het Mortierke een terras met schaduw. We zijn nu iets verder dan halfweg onze wandeling en nemen de tijd om ons vochtgehalte terug op peil te brengen. Dat is nodig want volgens de kaart zullen we de rest van de tocht in volle zon moeten lopen.

Vanuit Meetkerke gaat het richting Houthave. Meer dan 4 km. volgen we een saaie asfaltweg. We passeren Houthave op een paar honderd meter. Net als Meetkerke lijkt dit ook nog een echte dorpskern. Je ziet geen uitwaaierende nieuwbouwwijken.
Iets verder steken we de N9 (Brugge - Oostende) over. We beginnen nu aan de laatste 8 km. van onze wandeling. Het gebied van de Moere maakt geleidelijk aan plaats voor uitgestrekte akkers en grote boerderijen. In de verte zien we De Haan en Wenduine met daartussen de bomengordel van de duinbossen. Wandelgenot verandert snel in aankomstverlangen. De hitte, de lager zakkende zon, de windstilte, … we zijn er niet rouwig om als we eindelijk in de schaduw van de Sun Parks bungalows terechtkomen.
De Lekkerbek is het eindpunt van onze langste en tegelijk laatste etappe van de GR 5A Noord.
Alhoewel de plaats zichzelf afficheert als restaurant, kunnen we op het ruime terras achteraan toch een drankje bestellen en bekomen van de warmte. Van hieruit is het maar een paar honderd meter recht door het Duinbos tot bij een tramhalte.
Nog geen halfuur later zijn we in Blankenberge vanwaar we mits overstappen in Brugge en Gent terug in Antwerpen raken.
Ik heb het mij gisteren ook meermaals beklaagd dat er in West-Vlaanderen zo weinig bomen langs de weg staan om een beetje schaduw te geven. Ze moeten daar toch dringend eens werk van maken
@ Caroline
Actie ‘Plant eens een boom voor een eenzame wandelaar’
Het was inderdaad een warm weekend. Toen ik zaterdag uit het Raspaillebos kwam, schrok ik ook dat het zo warm was. Maar maandag vond ik het nog warmer en hadden we ondanks de kortere afstand ook dat aankomstverlangen naar de markt met terrasjes. Toch heb ik liever zo een weer dan regen.