Klik hier voor foto’s
Onze vorderingen op de GR 5 / E 2 westelijke variant
Prachtig wandelweertje op zondag 18/5. Fris en overwegend bewolkt met een bijwijlen stevig windje, maar droog. Meer moet dat niet zijn.
Om 11 uur namen we de trein vanuit Antwerpen naar Kortrijk. Daar stapten we over op de trein naar Moeskroen, en vandaar ging het met bus 83 naar Aalbeke. Uiteindelijk waren we daar om 1 uur s’ middags.
Waarom zo laat? Om de eenvoudige reden dat er op zondag voor de middag zelfs geen bussen rijden op vele trajecten, zo ook op dat van Moeskroen naar Kortrijk.
’s Avonds namen we om 6.35 u. bus 92 vanuit Avelgem naar Kortrijk, en kwamen we om 9 uur in Antwerpen aan.
In totaal 4.30 u. reizen om een wandelingetje te maken. Het lijkt er op dat het overblijvende gedeelte van de GR 5A (tussen De Panne en Kortrijk) niet eenvoudig te bereiken zal zijn. Misschien moeten we de resterende wandelingen proberen op weekdagen te doen. Er zijn dan meer transportmogelijkheden … als er tenminste niet gestaakt wordt.
Gelukkig werd de lange reistijd gecompenseerd door een redelijk mooie wandeling. Het traject Aalbeke – Avelgem op de GR 5A voert voor 2/3den door mooie landschappen. Minpunt is dat er meestal over asfalt- en betonwegen dient gestapt te worden.
Na een koffietje in het centrum van Aalbeke vonden we makkelijk de weg naar het een paar honderd meter verder gelegen kilometerpunt 38 waar we konden inpikken op de GR 5A. Zonder veel problemen trokken we langs de Hoogmolen en de wijk Zevenkoten richting Rollegem.
Bij kilometerpunt 39 raakten we het GR spoor kwijt. Achteraf blijkt dat er op de GR website een parcourswijziging vermeld wordt, maar dat hadden we natuurlijk niet op voorhand gecontroleerd. De route loopt nu rechtdoor Rollegem in, maar de bijhorende GR-tekens hebben we niet opgemerkt. Met de kaart in de topogids hebben we dan maar het oorspronkelijke traject gevolgd, waarbij we konden vaststellen dat de oude tekens mooi weggewist werden. Er is geen enkel probleem met de oorspronkelijke route, je raakt nog steeds in het centrum van Bellegem bij kilometerpunt 40. De trajectwijziging is dus waarschijnlijk puur esthetisch, en ook 700 m. korter.
In het centrum van Bellegem vallen 2 dingen op: de kerk, en de brouwerij Bockor.
Niet alleen de kerktoren (volledig met schaliën bedekt) valt op. Ook de enorme rechthoekige toegangspoort aan de ene kant, en het grote (kale) kruisbeeld aan de andere kant, vallen op. Volgens de topogids zou het interieur de moeite waard zijn, maar alles was potdicht toen we er passeerden.
Brouwerij Bockor ligt iets buiten de GR-route, maar de onlangs gerenoveerde lagegistingtoren valt van ver op. Deze familiebrouwerij lijkt de wind in de zeilen te hebben. Ik moet eerlijk toegeven dat ik tot gisteren dit biermerk niet kende, maar voor een aangename kennismaking staan we altijd open.
Vanaf de kerk trekt de GR 5A door de steeds verder uitdeinende nieuwbouwwijken van Bellegem, om tenslotte over een mooi tegelpad richting Argendaal- en Bellegembos te leiden. Vanaf hier wordt de wandeling echt de moeite waard.
Dit gedeelte moet ook beschreven zijn in een Dagstapper, want onderweg kwamen we een jong koppel tegen met dit boek in de hand. Erg moedige mensen, want ze duwden ook nog een kinderkoets over dit stijgende en onverharde GR 5A gedeelte. Gelukkig was het een all-terrain buggy model. Jong geleerd is oud gedaan.
Na de heuvelflank waartegen deze bossen liggen krijgen we mooie vergezichten op de Scheldevallei. Het landschap is hier erg open en we volgen een paar kilometer een asfaltweg over de heuvelruggen. Een eind voorbij de Ter Klare molen daalt de weg naar het kanaal Bossuit – Kortrijk dat Schelde en Leie verbindt.
Voor we bij dit kanaal belanden vormt het Orveytbos nog een aangename verrassing. Het is een splinternieuw bos en natuurgebied dat pas einde jaren 80 aangeplant werd op een kleiheuvel. De kleiheuvel is het resultaat van afgravingen in 1974 om het oude kanaal te verbreden. Het is een erg gevarieerd bos, en de ondoordringbare kleigrond deed verschillende plassen ontstaan met een rijke fauna en flora. Een mooi voorbeeld van verantwoord menselijk ingrijpen in de natuur.
Bij de oude Sint-Pietersbrug staan we aan het kanaal. Als 19de-eeuwse ijzeren ophaalbrug met geklinknagelde open vakwerkconstructie is de brug nu een beschermd monument op een oude kanaalarm. Het vernieuwde kanaal steken we iets verder over.
We volgen nu een tegelpad dat ons naar de oude spoorlijn 83 (Kortrijk – Ronse) brengt. De lijn zelf is al sinds 1960 afgeschaft en de sporen werden verwijderd. Het traject werd echter tussen dit punt en Heestert behouden als natuurreservaat. De GR 5A volgt het pad dat op en naast deze oude spoorwegzate loopt. Door de dichte begroeing dringt hier bijna nooit zonlicht door. Het is dan ook de enige plaats op deze wandeletappe waar we nog met wat modder geconfronteerd worden na de voorbije mooie zomerweek.
Vanaf het vroegere station in Heestert loopt het spoorwegpad door de open velden richting Avelgem. Het is nu een verhard fietspad. In de verte daagt de Kluisberg op die we eerder al tijdens de etappe Avelgem – Ronse leerden kennen.
Bij het vroegere station van Avelgem houden we onze wandeling voor bekeken. Dit is meteen de bushalte vanwaaruit we onze terugreis naar het verre Antwerpen kunnen aanvatten.
Merci voor het antwoord. Ik ga het riskeren.
Bedankt voor je reactie op ons stukje over het Argendaalpad, dat deel uit maakt van de GR-route. Iik vind het ook een prachtig wandelgbied!
@ ambigirl
Ik heb het allemaal nog eens nagekeken. Ik herinner me dat we na het volgen van de akkerrand en de rietkraag (waarover Caroline het ook heeft) inderdaad een nogal smal brugje moesten oversteken. Wij ondervonden daar geen enkel probleem bij. Het is op dat stuk echter wel aangeraden goed uit te kijken naar de GR-tekens en te oriënteren op de kaart.
Caroline deed deze tocht in jan. 2007. Wij deden het in feb. 2008. Waarschijnlijk was het in 2007 veel natter op dat moment dan in 2008, want ik herinner me niet dat het smalle plankbrugje enig probleem vormde.
Hopelijk stelt het je gerust dat begin dit jaar het brugje niet onoverkombaar was (het zal een drogere periode geweest zijn). En zelfs al moest het ondertussen toch hopeloos geworden zijn, dan volg je gewoon het beekje terug tot aan het Leopoldkanaal. Vandaar kun je je wandeling gewoon weer verderzetten.
De Boerekreek en de daarop volgende Blokkreek zijn alleszins de moeite.
Succes !
Ik had al gelezen dat het daar goed meeviel om te wandelen. Heb er direct mijn dagstappergids bijgenomen en door deze wandeling zal ik deze streek ooit ook eens verkennen. Ik ga dit weekend rond de Boerekreek in Bentille wandelen en net als bij Caroline ben ik nog eens naar jullie verslagje komen kijken. Zij spreekt over een sloot die met een geïmproviseerde brug moet overgestoken worden. Hebben jullie daar problemen ondervonden? Op de website van lannoowandelen.be vind ik een opmerking dat er geen mogelijkheid meer is om de sloot over te steken.