Een droge weersvoorspelling in een wisselvallige periode, daar moet je van profiteren om te wandelen … Dat is dan ook wat we deden zaterdag 9/8/2008.
We kozen voor een dicht-bij-huis traject op de GR 12 (Amsterdam – Parijs).
Vertrekpunt: het Rivierenhof in Deurne. Makkelijk te bereiken vanuit Antwerpen-centrum met tram 10.
Eindpunt: de NMBS halte in Kessel. Om het uur een IR-trein naar Antwerpen-Centraal, ticket op de trein te kopen.
De wandeling loopt via Wommelgem, Ranst, Broechem en Emblem, langs de Kleine Nete en over de Kesselse Heide. Het eerste gedeelte van deze tocht (tot het Zevenbergenbos net voor Ranst) is ook opgenomen in de Dagstappergids Antwerpen (wandeling 7).
Je verwacht een drukbevolkte streek, maar al bij al valt tussen de dorpen nog heel wat groen te ontdekken. Het is ook verrassend hoe in de dorpen nog tal van kerkwegels bestaan die je in alle rust doorheen de bebouwing kunnen loodsen. De hoge groene, houten en betonnen afsluitingen moet je er maar bijnemen.
Behalve de obligate maïsvelden moet je in dit gebied weinig akkerbouw of veeteelt verwachten. Daarvoor is het landbouwareaal veel te versnipperd. Typisch is dan ook de tuinbouw, terwijl het in de weiden lijkt alsof iedereen hier paarden houdt.
Wat we niet wisten is dat vanaf Ranst uitgestrekte boomgaarden (appelen en peren) grote stukken van het landschap bepalen. Bij Emblem loop je zelfs lange tijd uitsluitend in en tussen deze groene oases. Appeltjes pikken is er echter niet meer bij. Niet zozeer omdat de boer het niet graag zou hebben, maar uit schrik voor de hoogtechnologische kweekmethoden die met allerlei mysterieuze stoffen het fruit glanzend, blozend en ongevlekt in de supermarkt rekken moeten brengen.
Tijdens deze wandeling betreden we ook voor het eerst in ons leven een heus golfterrein.
Tussen Ranst en Broechem passeren we bij kasteel Bossensteen. Een kronkelend bospad voert tot aan de rand van een golfterrein dat op het kasteeldomein aangelegd is. Een beetje beduusd bekijken we het prachtig groene tapijt en proberen te begrijpen hoe we hier nu verder moeten. Er zijn spelers bezig, en het lijkt niet erg verstandig om zomaar het terrein op te stappen tussen die rondvliegende projectielen.
Nochtans verzekert de topogids ons dat we het terrein moeten overstappen langs een vrij toegankelijke en openbare weg. Na wat aarzelen en rondlopen aan de rand van het terrein komt iemand op ons af en bevestigt dat we hier doormogen. Het is nergens duidelijk aangegeven, maar je mag inderdaad zomaar een strook van een honderdtal meter overstappen, waarna je uitkomt bij een duidelijke dreef. Echt veilig lijkt het niet, maar we moeten er maar op vertrouwen dat iedereen ons ziet lopen en ons niet voor wandelende ‘holes’ aanziet.
We vragen ons af hoeveel wandelaars op deze plaats al op hun stappen teruggekeerd zijn.
De laatste 5 km. van deze tocht voeren ons over en langs de Kleine Nete en door de Kesselse Heide. Alhoewel niet zo indrukwekkend als de Kalmthoutse Heide is het toch ook een mooi bewaard stukje heidegebied. Zelfs nu al is de hei aan het bloeien en doet moeite om de resterende open gedeelten van dit gebied purper te kleuren.
Al bij al een mooie en verrassende tocht door een ogenschijnlijk absoluut oninteressante streek. Met dank aan het GR 12 traject.
GR 12, GR 565 en GR 5 … dat zijn momenteel de trajecten waarvan we boekjes liggen hebben.
Het was inderdaad een mooie dag gisteren en je moet er inderdaad van profiteren. Ik zie dat jullie een nieuwe GR aan het verkennen zijn. Het lijkt me rustig wandelen in de buurt van Antwerpen.